|
یکی به نعل یکی به میخ
|
||
آه اگر آزادی سرودی می خواند
کوچک
هم چون گلوگاه ̗ پرنده ئی ،
هیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمی ماند .
سالیان ̗ بسیار نمی بایست
دریافتن را
که هر ویرانه نشانی از غیاب ̗ انسانی ست
که حضور ̗ انسان
آبادانی ست .
هم چون زخمی
همه عمر
خونابه چکنده
هم چون زخمی
همه عمر
به دردی خشک تپنده ،
به نعره ئی
چشم بر جهان گشوده
به نفرتی
از خود شونده ،
غیاب ̗ بزرگ چنین بود
سرگذشت ̗ ویرانه چنین بود
آه اگر آزادی سرودی می خواند
کوچک
کوچکتر حتا
از گلوگاه ̗ یکی پرنده !
شاملو
|
|